| T_T |


Dagat Ng KapaitanDagat ng KapaitanDagat Ng Kapaitan
VROOM! EEECKKK BOOM .. Katahimikan. Walang ibang tunog kundi ang humihina na pag tibok ng aking puso, at palaban na hinga upang mabuhay. Chris chris pinipilit kong magsalita, ngunit hindi nabuka ang aking mga labi. Dalawang taon noon, nung dismissal time na namin, kakalabas ko lang nang maramdaman ko ang patak ng ulan. Nainis ako kasi nakalimutan ko pa yung payong ko sa klasrum namin, at dahil sa aking katamaran, hinayaan ko na lang na mabasa ang aking sarili. Datapwuat akoy sinamang-palad, ako
| I have a lot of drawings for you to see. Check them out! |
Thank you!
(Sulumah in the Philipines?)
--
laugh with me
--
laugh with me
--
laugh with me
Previous Page12345...Next Page